Gani Bedhia, për fillimin e vitit të ri shkollor

2017

Fillimi i një viti të ri shkollor është një ngjarje e madhe për të gjithë familjet shqitpare dhe veçanërisht për Elbasanin që është cilësuar kryeqyteti i arsimit mbarëkombëtar. Arkivi Digjital Elbasan gjen rastin tu urojë të gjithë nxënësve në arsimin parauniversitar të kenë mbarësi, suksese dhe një vit ku të spikasë dëshira për të arritur një cilësi të mirë në të gjitha ciklet e këtij arsimi. Me këtë rast menduam të citojmë një shkrim të bërë rreth 42 vjet më parë nga një mësues i përkushtuar dhe autor i abetares, Mësuesi i Merituar Gani Bedhia i mriënjohur në Elbasan nga gjtihë plejada e kolegëve dhe e nxënësve që ai ka kaluar në bankat e shkollës. Ja se si shkruante Gani Bedhia më 1975” Më shumë vëmendje punës me nxënësit e klasave të para” : “Më 1 shtator në rrethin tonë u ulën për herë të parë në bangat e shkollës rreth 4990 nxënës. Vitet e fundit përparimi i nxënësve të këtyre klasave të para ka tërhequr vëmendjen, për faktin se në to ka një përparim më të dobët se klasat e tjera. Konkretisht në rrethin tonë vitin e kaluar mbetën 995 nxënës në klasën e parë, nga të cilët 688 ishin në fshat. Problem shqetësues është prapambetja e nxënësve të këtyre klasave që në muajt e parë të vitit shkollor. Që këtu nxënësi merr goditjen e parë, i dobëson atij vullnetin për të mësuar, krijon tek ai një gjendje të atillë që të mos ketë besim në aftësitë e tij, për të shkuar përpara dhe, për pasojë që në këtë moshë të marrë mëri shkollën. Kjo gjendje do të vazhdojë edhe në klasat më lart, duke u bërë ndofta “nxënës i vështirë”. I shqetësuar për problemet e arsimit fillor ku edhe hidhen bazat e gjithë periudhës së arsimimit të fëmijëve, specialisti i arismit Gani Bedhia shprehet se “ Mospërparimi i nxënësve në klasën e parë paraqit në vetëvete një dukuri të komplikuar të karakterit social e pedagogjik. Ndër shkaqet më kryesore është bashkëpunimi dhe bashkëveprimi i punës së mësuesve në klasë me atë të prindërve në shtëpi dhe komunikimi i vazhdueshëm midis tyre. Kjo kërkesë është e domosdoshme, për faktin se në klasat e para punohet me nxënës 6-vjeçarë dhe rezultatet e arritura tregojnë se fëmijët e kësaj moshe po e përballojnë ngarkesën mësimore. Disa vështirësi, me të cilat ndeshemi në punën e përditshme me këta fëmijë, burojnë kryesisht nga rrugët dhe mjetet e realizimit të përmbajtjes dhe jo nga mundësia asimiluese e moshës. Por nga ana tjetër, duhet të pranojmë se nxënësit e kësaj moshe kanë më shumë vështirësi, kur mësimi merr karakter abstrakt, kur ritmet e punës së tyre janë më të ngadalshme, kur kërkohen arsyetime apo kryerje veprimesh përmendësh, kur nuk merren parasysh disa veçori psikologjike më të qënsishme të tyre. Nxënësit e kësaj moshe përqëndrohen me vështirësi në mësim, vëmendja e tyre tërhiqet lehtë nga ngacmues të parëndësishëm dhe i nënshtrohen me vështirësi disiplinës e rregullit në punë. Këto veçori duhet t’i kenë parasysh si mësuesit, ashtu edhe prindërit”. Me merakun e ligjshëm të një mësuesi profesionist që e njeh këtë kategori moshore në rrënjë, mësuesi i talentuar Gani Bedhia gjen gjithë potencialin e vet të një pune me shuëm vëmendje dhe përkushtim për tua transmetuar mësuesve veçanërisht që janë aktuale edhe sot e kësaj dite sikur të ishte i mirëinformuar për problemet e arsimit fillor. Sipas tij “Fëmija që hyri në shkollë, jo vetëm që duhet të përvetësojë lëndët mësimore, pas një programi të caktuar, por edhe duhet të ndryshojë rrënjësisht veprimtarinë, e cila deri tani ishte konkrete (lojë ose gjysmë lojë) dhe ta drejtojë në rrugën e detyrave shkollore. Në fillim gjithë regjimi shkollor është i vështirë për nxënësit që hyjnë për herë të parë në shkollë. Ata nuk dinë të punojnë në mënyrë të pavarur, të venë në vend kohën e humbur dhe të përsëritin lëndën e mësuar. Nxënësi i klasës së parë nuk ka shprehitë përkatëse. Ai ende nuk di të punojë me librin, prandaj një nxënës i tillë, që ka mbetur prapa për ndonjë arsye, mund të hyjë në numrin e nxënësve të mbetur prapa në mësime. Në qoftë se mësuesi dhe prindi nuk e ndihmojnë në kohën e duhur këtë fëmijë, dobësitë thellohen dhe formojnë pengesa në përvetësimin e njohurive shkollore”. Mësuesi i Merituar Gani Bedhia gjen mundësinë që të tërheqë vëmendjen edhe për “mësuesit, ashtu edhe prindërit duhet të kenë parasysh faktin që, kur nxënësi nuk ka interes për detyrat shkollore, nuk merr pjesë në punën e klasës, por i pëlqen më tepër të luajë, vëmendja duhet të drejtohet në edukimin e motiveve të veprimtarisë mësimore, të ngjallet interesi i fëmijëve për procesin ose përfundimin e punës, të vëzhgohet që fëmija të mos rrijë pa punë gjatë orës së mësimit, por të kryejë detyrat e përshtatshme për moshën dhe fuqitë e tij. Rëndësi të madhe në këto raste ka krjimi i kontaktit personal dhe i bisedës intime të mësuesit me nxënësin dhe me prindin”. Si specialist i një rrangu të lartë në arsimin fillor të shkollës sonë, mësuesi bedhia e di mrië se ku duhet të tërheqë vëmendjen dhe të japë porositë q ëjanë aktuale edh esot e kësaj ditekur shprehet se “Në klasën e parë vend me rëndësi zë përvetësimi i mënyrave të punës gjatë të mësuarit, të shprehive të leximit, të shkrimit dhe të numërimit. Përveç kësaj, gjatë të mësuarit fëmijët hasin edhe vështirësi të tilla, që janë lidhur me veçoritë e tyre individuale. Vështirësitë që nuk kapërcehen në kohën e duhur bëhen shkak i vështirësive të reja të mëvonshme të të mësuarit. Në qoftë se, mësuesi kufizohet me punën mësimore plotësuese, të njëjtë për të gjithë nxënësit e klasës, kjo ndihmë nuk do të ishte e mjaftueshme dhe frytdhënëse”. Një kujdes të veçantë ai tregon për “ Mësuesit që në fillim te vitit, çdo javë, duhet të studjojnë në mënyrë individuale gjendjen e klasës, të bëjnë bilancet e punës, të mbajnë shënime individuale për çdo nxënës. Ky studim të bëhet me grupe nxënësish dhe mbi bazën e të metave dhe dobësive karakteristike po me grupe, të organizojë ndihmën e nxënësve të prapambetur dhe jo në atë formë siç veprojnë pjesa më e madhe e mësuesve tanë, të cilët punojnë frontalisht, pa njohur me hollësi gjendjen individuale të secilit nxënës dhe pa menduar për format më efikase të kësaj pune. Nga ana tjetër, prindërit duhet të interesohen në mënyrë të vazhdueshme për përparimin e fëmijëve të tyre. Po ashtu herë pas here t’u sugjerojnë mësuesve për sjelljen dhe veçoritë e fëmijëve të tyre në familje, në mënyrë që mësuesit ta ndërtojnë procesin mësimor mbi bazën e veçorive individuale të çdo nxënësi. Kjo kërkesë të jetë edhe për mësuesit ndaj prindërve. Nga bisedat e bëra me mësues e prindër del se shumë prindër nuk kanë njohuritë e nevojshme mbi metodikën e punës, të ndihmës që u duhet dhënë nxënësve”. Për Gani Bedhinë që ishte edhe një metodist në Kabinetin Pedagogjik të kohës në arsim që atëherë porosiste “mësuesve të klasave të para u del detyrë që në mënyrë të rregullt të punojnë për aftësimin pedagogjik të prindërve dhe t’u mësojnë atyre format dhe metodat e punës, si të kontrollojnë e të ndihmojnë konkretisht fëmijët e klasave të para”. Nuk ka nevojë për komente, por për vëmendje nga mësuesit dhe prindërit e sotëm që të jetojnë me punën në arsimimin e fëmijëve që në klasat e para si domosdoshmëri mbi të cilën ngrihet e ardhmja e jetës së fëmijëve tanë.

Të dhëna

Përshkrimi
Fillimi i një viti të ri shkollor është një ngjarje e madhe për të gjithë familjet shqitpare dhe veçanërisht për Elbasanin që është cilësuar kryeqyteti i arsimit mbarëkombëtar.
Arkivi Digjital Elbasan gjen rastin tu urojë të gjithë nxënësve në arsimin parauniversitar të kenë mbarësi, suksese dhe një vit ku të spikasë dëshira për të arritur një cilësi të mirë në të gjitha ciklet e këtij arsimi.
Me këtë rast menduam të citojmë një shkrim të bërë rreth 42 vjet më parë nga një mësues i përkushtuar dhe autor i abetares, Mësuesi i Merituar Gani Bedhia i mriënjohur në Elbasan nga gjtihë plejada e kolegëve dhe e nxënësve që ai ka kaluar në bankat e shkollës.
Ja se si shkruante Gani Bedhia më 1975” Më shumë vëmendje punës me nxënësit e klasave të para” :
“Më 1 shtator në rrethin tonë u ulën për herë të parë në bangat e shkollës rreth 4990 nxënës. Vitet e fundit përparimi i nxënësve të këtyre klasave të para ka tërhequr vëmendjen, për faktin se në to ka një përparim më të dobët se klasat e tjera. Konkretisht në rrethin tonë vitin e kaluar mbetën 995 nxënës në klasën e parë, nga të cilët 688 ishin në fshat.
Problem shqetësues është prapambetja e nxënësve të këtyre klasave që në muajt e parë të vitit shkollor. Që këtu nxënësi merr goditjen e parë, i dobëson atij vullnetin për të mësuar, krijon tek ai një gjendje të atillë që të mos ketë besim në aftësitë e tij, për të shkuar përpara dhe, për pasojë që në këtë moshë të marrë mëri shkollën. Kjo gjendje do të vazhdojë edhe në klasat më lart, duke u bërë ndofta “nxënës i vështirë”.

I shqetësuar për problemet e arsimit fillor ku edhe hidhen bazat e gjithë periudhës së arsimimit të fëmijëve, specialisti i arismit Gani Bedhia shprehet se “ Mospërparimi i nxënësve në klasën e parë paraqit në vetëvete një dukuri të komplikuar të karakterit social e pedagogjik. Ndër shkaqet më kryesore është bashkëpunimi dhe bashkëveprimi i punës së mësuesve në klasë me atë të prindërve në shtëpi dhe komunikimi i vazhdueshëm midis tyre. Kjo kërkesë është e domosdoshme, për faktin se në klasat e para punohet me nxënës 6-vjeçarë dhe rezultatet e arritura tregojnë se fëmijët e kësaj moshe po e përballojnë ngarkesën mësimore. Disa vështirësi, me të cilat ndeshemi në punën e përditshme me këta fëmijë, burojnë kryesisht nga rrugët dhe mjetet e realizimit të përmbajtjes dhe jo nga mundësia asimiluese e moshës. Por nga ana tjetër, duhet të pranojmë se nxënësit e kësaj moshe kanë më shumë vështirësi, kur mësimi merr karakter abstrakt, kur ritmet e punës së tyre janë më të ngadalshme, kur kërkohen arsyetime apo kryerje veprimesh përmendësh, kur nuk merren parasysh disa veçori psikologjike më të qënsishme të tyre. Nxënësit e kësaj moshe përqëndrohen me vështirësi në mësim, vëmendja e tyre tërhiqet lehtë nga ngacmues të parëndësishëm dhe i nënshtrohen me vështirësi disiplinës e rregullit në punë. Këto veçori duhet t’i kenë parasysh si mësuesit, ashtu edhe prindërit”.
Me merakun e ligjshëm të një mësuesi profesionist që e njeh këtë kategori moshore në rrënjë, mësuesi i talentuar Gani Bedhia gjen gjithë potencialin e vet të një pune me shuëm vëmendje dhe përkushtim për tua transmetuar mësuesve veçanërisht që janë aktuale edhe sot e kësaj dite sikur të ishte i mirëinformuar për problemet e arsimit fillor.
Sipas tij “Fëmija që hyri në shkollë, jo vetëm që duhet të përvetësojë lëndët mësimore, pas një programi të caktuar, por edhe duhet të ndryshojë rrënjësisht veprimtarinë, e cila deri tani ishte konkrete (lojë ose gjysmë lojë) dhe ta drejtojë në rrugën e detyrave shkollore.
Në fillim gjithë regjimi shkollor është i vështirë për nxënësit që hyjnë për herë të parë në shkollë. Ata nuk dinë të punojnë në mënyrë të pavarur, të venë në vend kohën e humbur dhe të përsëritin lëndën e mësuar. Nxënësi i klasës së parë nuk ka shprehitë përkatëse. Ai ende nuk di të punojë me librin, prandaj një nxënës i tillë, që ka mbetur prapa për ndonjë arsye, mund të hyjë në numrin e nxënësve të mbetur prapa në mësime. Në qoftë se mësuesi dhe prindi nuk e ndihmojnë në kohën e duhur këtë fëmijë, dobësitë thellohen dhe formojnë pengesa në përvetësimin e njohurive shkollore”.
Mësuesi i Merituar Gani Bedhia gjen mundësinë që të tërheqë vëmendjen edhe për “mësuesit, ashtu edhe prindërit duhet të kenë parasysh faktin që, kur nxënësi nuk ka interes për detyrat shkollore, nuk merr pjesë në punën e klasës, por i pëlqen më tepër të luajë, vëmendja duhet të drejtohet në edukimin e motiveve të veprimtarisë mësimore, të ngjallet interesi i fëmijëve për procesin ose përfundimin e punës, të vëzhgohet që fëmija të mos rrijë pa punë gjatë orës së mësimit, por të kryejë detyrat e përshtatshme për moshën dhe fuqitë e tij. Rëndësi të madhe në këto raste ka krjimi i kontaktit personal dhe i bisedës intime të mësuesit me nxënësin dhe me prindin”.
Si specialist i një rrangu të lartë në arsimin fillor të shkollës sonë, mësuesi bedhia e di mrië se ku duhet të tërheqë vëmendjen dhe të japë porositë q ëjanë aktuale edh esot e kësaj ditekur shprehet se “Në klasën e parë vend me rëndësi zë përvetësimi i mënyrave të punës gjatë të mësuarit, të shprehive të leximit, të shkrimit dhe të numërimit. Përveç kësaj, gjatë të mësuarit fëmijët hasin edhe vështirësi të tilla, që janë lidhur me veçoritë e tyre individuale. Vështirësitë që nuk kapërcehen në kohën e duhur bëhen shkak i vështirësive të reja të mëvonshme të të mësuarit. Në qoftë se, mësuesi kufizohet me punën mësimore plotësuese, të njëjtë për të gjithë nxënësit e klasës, kjo ndihmë nuk do të ishte e mjaftueshme dhe frytdhënëse”.
Një kujdes të veçantë ai tregon për “ Mësuesit që në fillim te vitit, çdo javë, duhet të studjojnë në mënyrë individuale gjendjen e klasës, të bëjnë bilancet e punës, të mbajnë shënime individuale për çdo nxënës. Ky studim të bëhet me grupe nxënësish dhe mbi bazën e të metave dhe dobësive karakteristike po me grupe, të organizojë ndihmën e nxënësve të prapambetur dhe jo në atë formë siç veprojnë pjesa më e madhe e mësuesve tanë, të cilët punojnë frontalisht, pa njohur me hollësi gjendjen individuale të secilit nxënës dhe pa menduar për format më efikase të kësaj pune. Nga ana tjetër, prindërit duhet të interesohen në mënyrë të vazhdueshme për përparimin e fëmijëve të tyre. Po ashtu herë pas here t’u sugjerojnë mësuesve për sjelljen dhe veçoritë e fëmijëve të tyre në familje, në mënyrë që mësuesit ta ndërtojnë procesin mësimor mbi bazën e veçorive individuale të çdo nxënësi. Kjo kërkesë të jetë edhe për mësuesit ndaj prindërve. Nga bisedat e bëra me mësues e prindër del se shumë prindër nuk kanë njohuritë e nevojshme mbi metodikën e punës, të ndihmës që u duhet dhënë nxënësve”.
Për Gani Bedhinë që ishte edhe një metodist në Kabinetin Pedagogjik të kohës në arsim që atëherë porosiste “mësuesve të klasave të para u del detyrë që në mënyrë të rregullt të punojnë për aftësimin pedagogjik të prindërve dhe t’u mësojnë atyre format dhe metodat e punës, si të kontrollojnë e të ndihmojnë konkretisht fëmijët e klasave të para”.
Nuk ka nevojë për komente, por për vëmendje nga mësuesit dhe prindërit e sotëm që të jetojnë me punën në arsimimin e fëmijëve që në klasat e para si domosdoshmëri mbi të cilën ngrihet e ardhmja e jetës së fëmijëve tanë.
Data
2017
Kontribuesi
Familja Bedhia

Renditja: 1641 (5 shikime)

“Gani Bedhia, për fillimin e vitit të ri shkollor”, 2017, Arkiva Digjitale Shqiptare, accessed 1 tetor 2022, https://adsh.al/s/adsh/item/23626

Komentoni

Asnjë koment ende! Bëhu i pari që komenton!

Jam dakord me kushtet e përdorimit dhe pranoj të ofroj kontributin tim nën liçensën CC BY-SA.