Muntaz Kokalari (1895-1944)

Muntaz Kokalari lindi në Gjirokastër më 2 gusht 1895. Ai ishte fëmija i parë i Reshat Kokalarit dhe Hanushe Ciços, vëllai i madh i shkrimtares dhe politikanes disidente Musine Kokalari. Edukimin arsimor e filloi në vendlindje dhe e përfundoi në Turqi, në nivelin universitar për drejtësi. Në fillim të shekullit XX e gjithë familja jetonte në Turqi, ku Reshati punonte si gjykatës, ndërsa fëmijët studionin. Muntazi ishte ingranuar në ushtrinë turke me gradën "Kapiten". Gjatë luftimeve në luftrat ballkanike u zu rob dhe u burgos në Birmani. Ndërkohë familja u transferua në Shqipëri (viti 1920). Pasi doli nga burgu Muntazi punoi si mësues në shkollën shqipe "Kosova" që u hap me kontributin e komunitetit shqiptar në Turqi për t'i mësuar fëmijët në gjuhën shqipe.
Disa muaj më vonë u bashkua me familjen në Gjirokastër dhe punoi si mësues ndërsa me hapjen e Liceut Francez në nëntor të vitit 1924 ishte në përbërjen e stafit të parë pedagogjik.
Muntaz Kokalari, ashtu si gjithë familja e tij ishte pjesë aktive e jetës intelektuale të Gjirokastrës. Së bashku me vëllain, Vesimin, e gjejmë edhe si anëtar të shoqërisë kulturore patriotike "Drita". Bindjet e tyre politike ishin për reforma liberale dhe shoqëri demokratike. Ai së bashku me vëllain u bënë mbështetës të ideve Fannoliste dhe më vonë anëtarë të organizatës së fshehtë të Fierit. Aktiviteti antizogist i organizatës u zbulua dhe të dy vëllezërit u arrestuan dhe u pushuan nga puna. Kjo i detyroi të largohen nga Gjirokastra dhe të kërkojnë në Tiranë mundësi të sigurimit të tëardhurave në aktivitete prvate. Muntazi iu kthye profesionit të tij si noter, në një zyrë të përbashkët me të atin.
Në 12 nëntor 1944, ata u thirrën në shtëpinë e tyre nga ushtarë të "Mbrojtjes së popullit" dhe nuk u kthyen më. Pas katër ditësh trupat e tyre u gjendën të ekzekutuar në bodrumet e hotelit "Bristol", së bashku me kushuririn e tyre Surja Kokalari dhe disa intelektualë të tjerë të njohur.