Kisha e “Shën e Premtes“, Voskopojë, Viti 1378

Kisha e "Shën e Premtes" është kisha më e hershme e Voskopojës. Mendohet se është ndërtuar në vitin 1378. Sipas legjendës që qarkullon edhe sot e kësaj dite, nga pleqtë e moçëm thuhet: "Disa barinj endacakë, duke kërkuar kullota të begata për bagëtitë e tyre gjetën një luginë pranë fushës së Korçës. Në vjeshtë kur do të largoheshin me kopetë e tyre, ata bënë një zjarr të madh, të cilin e gjetën ende të ndezur kur u kthyen në pranverë. Në vendin e zjarrit vendosën të ngrinin kishëzën e "Shën e Premtes". Në fillim vetëm verën kalonin në atë vend, por kur u shtuan shumë dhe nuk mund të vërtiteshin sa andej-këtej, ata provuan të lënë një plak në një kolibe, me ushqimet që i nevojiteshin dhe ai dimëroi për bukuri. Atëherë u vendosën përfundimisht". Banorët e parë mendohen të jenë banorët e shpërngulur fillimisht nga qyteti Voskop i vendosur në rrëzën e poshtme të fushës së Korçës, i rrënuar nga dyndjet osmane të shekullit XIV. Ata prenë shkurret dhe ndërtuan kishën e parë të "Shën e Premtes". Shtimi më pas i kësaj popullsie u bë me njerëz të tjerë që donin t`i shpëtonin islamizimit. Mbi portën e kishës gjendet ky mbishkrim: (Δέη)σις τού δούλου τού Θ(εο)ύ Θεοδώρου Γιόργι Κοησόρου. “Lutje e shërbëtorit të perëndisë, Theodhor Gjergj Koisorës”[1].

Kisha e "Shën e Premtes" është e stilit bizantin dhe përbëhet nga narteksi, naosi dhe pjesa e altarit. Muri i kishës është prej gurë shtufi dhe llaç argjilor. Dyshemeja e kishës ka qenë e shtruar me plloça guri, ndërsa tavani ka qenë me dërrasë të ngjyrosur.  Vite më vonë dy dritaret e kishës u mbyllën, sepse në krah të saj u ndërtua kisha e "Shën Dionisit". Nga afresket e kishës më i bukuri është ai që i kushtohet Shën e Premtes. Afresku mendohet se është pikturuar në shekullin XIV. Një afresk tjetër i dëmtuar nga koha paraqet kandarin romak me thesin e miellit si simbol i drejtësisë. Brenda në altarin e kishës është shkruar në greqishten bizantine fjala Νικα (Nika) që do të thotë fitimtar. Afresket e kishës janë ruajtur deri në vitin 1970. Kisha është rikonstruktuar vite me vonë nga Lazi Miti Lera. Në anën verilindore të kishës gjenden varrezat e vjetra të fshatit[2].